Το στοιχείο βάριο είναι γνωστό ότι είναι τοξικό, αλλά η σύνθεσή του, το θειικό βάριο, μπορεί να λειτουργήσει ως σκιαγραφικό μέσο για αυτές τις σαρώσεις. Έχει αποδειχθεί ιατρικά ότι τα ιόντα βαρίου στο αλάτι παρεμβαίνουν στον μεταβολισμό του ασβεστίου και του καλίου του σώματος, προκαλώντας προβλήματα όπως μυϊκή αδυναμία, δυσκολία στην αναπνοή, ακανόνιστες καρδιακές παθήσεις, ακόμη και παράλυση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το βάριο είναι ένα διαβόητο στοιχείο και πολλοί άνθρωποι που λαμβάνουν ανθρακικό βάριο το χρησιμοποιούν μόνο ως ισχυρό δηλητήριο για ποντίκια.
Ωστόσο,ανθρακικό βάριοέχει μια επίδραση χαμηλής διαλυτότητας που δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Το ανθρακικό βάριο είναι ένα αδιάλυτο μέσο και μπορεί να καταποθεί πλήρως στο στομάχι και τα έντερα. Παίζει σημαντικό ρόλο στις γαστρεντερικές μελέτες ως σκιαγραφικό μέσο. Δεν ξέρω αν έχετε διαβάσει έστω και ένα άρθρο. Το άρθρο αφηγείται την ιστορία του πώς μια πέτρα βαρίου κέντρισε το ενδιαφέρον των μάγισσων και των αλχημιστών στις αρχές του 17ου αιώνα. Ο επιστήμονας Giulio Cesare Lagalla, ο οποίος είδε το βράχο, παρέμεινε σκεπτικός. Κάπως εκπληκτικά, η προέλευση του φαινομένου δεν είχε εξηγηθεί με σαφήνεια μέχρι πέρυσι (πριν από αυτό, είχε αποδοθεί λανθασμένα σε ένα άλλο συστατικό της πέτρας).
Οι ενώσεις βαρίου έχουν πραγματική αξία σε πολλούς άλλους τομείς, όπως ως παράγοντες στάθμισης για να κάνουν το υγρό γεώτρησης που χρησιμοποιείται σε πετρελαιοπηγές και πηγάδια φυσικού αερίου πιο πυκνό. Αυτό συνάδει με το χαρακτηριστικό στοιχείο του ονόματος 56: βαρύς σημαίνει «βαρύς» στα ελληνικά. Ωστόσο, έχει και μια καλλιτεχνική πλευρά: το χλωριούχο βάριο και τα νιτρώδη άλατα χρησιμοποιούνται για να βάψουν τα πυροτεχνήματα σε έντονο πράσινο χρώμα, και το διυδροξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση έργων τέχνης.