Barium pierwiastka jest znane jako toksyczne, ale jego złożony siarczan baru może działać jako środek kontrastowy dla tych skanów. Udowodniono medycznie, że jony baru w soli zakłócają metabolizm wapnia i potasu, powodując takie problemy, jak osłabienie mięśni, trudność oddychania, nieregularne warunki serca, a nawet porażenie. Właśnie dlatego wiele osób uważa, że bar jest notorycznym elementem, a wiele osób na węglanie barowym pozostaje na nim tylko jako silna trucizna szczurów.
Jednakże,węglan barowyma wpływ niskiej rozpuszczalności, której nie można nie docenić. Węglan baru jest nierozpuszczalnym pożywką i można go całkowicie połknąć w żołądku i jelit. Odgrywa ważną rolę w badaniach żołądkowo -jelitowych jako środek kontrastowy. Nie wiem, czy przeczytałeś jeden artykuł. Artykuł opowiada o tym, jak kamień barowy zaintrygował czarownice i alchemików na początku XVII wieku. Naukowiec Giulio Cesare Lagalla, który widział skałę, pozostał sceptyczny. Nieco zaskakujące, pochodzenie tego zjawiska nie zostało wyraźnie wyjaśnione dopiero w zeszłym roku (wcześniej zostało ono błędnie przypisane innym składnikowi kamienia).
Związki baru mają wartość faktyczną w wielu innych obszarach, na przykład, jak środki ważenia, aby płyn wiertniczy stosowany w studni olejowej i gazowej był bardziej gęsty. Jest to zgodne z charakterystycznym elementem nazwy 56: Barys oznacza „ciężki” po grecku. Ma jednak również artystyczną stronę: chlorek baru i azotyn są używane do malowania jasnozielonych fajerwerków, a dihydroksyd barowy służy do przywracania dzieł sztuki.